Photo Credit: FaceMePLS via Compfight cc

Stop met herverdelen, het is onrechtvaardig

Volgens cijfers van de FOD Economie groeit in ons land 1 kind op 5 op in armoede. Ook 1 op 5 gepensioneerden leeft in armoede. Het algemene armoedepercentage is 15 %. We zijn één van de rijkste landen ter wereld en toch slagen we er niet in het allemaal samen goed te hebben.  Ik ken weinig van economie en niets van armoede. Toch vraag ik me dan echt af of die armoede niet gewenst is in onze maatschappij, of men die niet institutioneel heeft ingebouwd. Als een groep uit de armoede kruipt, vragen we een andere groep om naar hier te komen. Om hier onze armen te zijn. Voel je alsjeblieft uitgenodigd om het met mij oneens te zijn in een reactie onder deze tekst.

Wie wordt er beter van herverdeling?

We herverdelen ons te pletter in dit land. Als je eens kijkt op www.rechtenverkenner.be krijg je een lijst van alle mogelijke voordelen, toelagen en subsidies die je van één van onze overheden kunt krijgen. Ik tel er meer dan 150. Allemaal sommetjes geld die je als behoeftige kunt krijgen om je te helpen menswaardig te leven. Waar komt dat geld vandaan? Uit de herverdeling. Mensen met een meer dan behoorlijk loon betalen proportioneel meer belastingen dan mensen met een laag loon. Dat hoge loon wordt dus afgeroomd om de te lage lonen te compenseren.

Waar zijn we dan mee bezig? We laten een aantal mensen te weinig verdienen en een ander aantal mensen te veel en we gaan dat compenseren. Waarom bestaat dat systeem? Waarom verdient niet iedereen een menswaardig loon? Voelen de rijken zich beter als ze de armen op die manier aalmoezen kunnen geven? Ik krijg alvast niet die indruk.

Eerst door de vernedering om recht te hebben op waardigheid.

Om met die meer dan 150 sociale maatregelen je inkomen een beetje op te pompen, moet je “door de administratie”. Als je arm bent, is enige nederigheid daarbij gepast. De maatschappij maakt het verlenen van toelagen complex. Je haalt best vooraf een hoger sociaal diploma om door de sociale bomen het financiële bos te zien.  Je moet ook aan tal van voorwaarden voldoen. Dat lijkt logisch. Die voorwaarden zijn echter complex geformuleerd en er wordt liefst ruimte gelaten voor interpretatie. De enige weg is contact opnemen met een maatschappelijk werker, je emmer miserie openleggen en hopen dat je dat nederig genoeg doet om te kunnen geholpen worden. Eerst moet je door de vernedering om recht te krijgen op waardigheid.

De overheid werkt daar hard aan mee. OCMW’s stellen duizenden mensen te werk om te herverdelen en ook bij de Vlaamse en de federale overheid gaan veel middelen naar de organisatie van tientallen toelagen, subsidies en vergoedingen.

Ons systeem heeft armen nodig

De sociale emancipatie kent ondertussen een lange geschiedenis. De fabrieksarbeiders uit de industriële revolutie en de uitbuiting van de kleine pachter zonder veel eigen bezit zijn niet meer. Hun kleinkinderen en achterkleinkinderen zijn erin geslaagd om zich op enkele generaties op te krikken naar de middenklasse. Ze hebben eigen woningen, auto’s, werk en ze gaan op vakantie.  Honderd jaar geleden waren dat nog de statussymbolen van de rijken. Miljoenen landgenoten hebben zich zo uit de miserie gewerkt. Dankzij de democratisering van het onderwijs en de sociale zekerheid. Klinkt goed! Een samenleving waarin iedereen het goed heeft.

Of is dat eigenlijk toch niet het systeem dat we willen? Hebben we toch niet behoefte aan goedkopere arbeiders in de bouw, in de mijnen? Willen we niet een goedkope poetsvrouw? Liefst één die werkloos is en die we met dienstencheques belachelijk onderbetalen. De overheid past wel bij. Opnieuw een herverdeling.

Hebben we niet plots Polen en Portugezen nodig die goedkoop onze woningen renoveren?  Is dat een deel van ons economisch systeem, een deel van ons bbp laten produceren door mensen die we onderbetalen? We willen ook dat laatste statussymbool van de vroegere rijken: dienaren.

Zijn we vergeten uit welke ongelijkheid we zelf vaak komen? Of net niet? Zijn we niet écht zo eerlijk geïnteresseerd in gelijkwaardigheid en willen we gewoon aan de juiste kant van de kloof zitten? We trekken dat wel weer recht via de herverdeling. We zijn daarmee barmhartig, een warme sociale samenleving die mensen onderbetaalt zodat we hen daarna enigszins superieur en paternalistisch kunnen helpen. Ze mogen ons dankbaar zijn voor al onze goedheid. En voor wat hoort wat toch? Een verhaal van rechten en plichten. We voelen ons daar prima bij!

Photo Credit: FaceMePLS via Compfight cc

Geplaatst in Economie, Overheid, Sociaal en getagd met , , , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *